زرد،

تلنگر سرد پاییزی است ،

بر پیکر نحیف گیاه .

و نوای خش خش ،

از این سپس از تبار خرد شدن برگ های خشکیده نیست،

زیر پای دلباختگان جوان ،

که تانگوی مرد فراشی است ،

با جاروی ترکه ای در بر ،

به یاد آورد جشن مهرگان نیاکان. 

زرد تلنگر سرد پاییزی است

بر پیکر تمامی جانداران.

تا به سبز اندر آیی ،

در این بزم شبانه ، 

               نظاره گر در میانگان باش....